Oporność osmotyczna jest wskaźnikiem wrażliwości erytrocytów na działanie czynników hemolitycznych. O oporności osmotycznej erytrocytów decyduje stosunek objętości krwinki do jej powierzchni. Erytrocyt znajdując się w środowisku hipotonicznym zwiększa swoją objętość na skutek przenikania wody do wnętrza krwinki. Wywołuje to lizę komórki. Badanie oporności osmotycznej erytrocytów przeprowadza się umieszczając krwinki w szeregu hipotonicznych roztworów NaCl.

Narząd: krew.

Materiał: krew.

Norma: prawidłowo częściowa hemoliza czerwonych krwinek następuje w 0,45% roztworze NaCl a całkowita w 0,35-0,3% roztworze NaCl.

Ze zmniejszoną opornością osmotyczną erytrocytów mamy do czynienia gdy całkowita hemoliza następuje przy większym od normy stężeniu roztworu NaCl.
O zwiększonej oporności osmotycznej erytrocytów mówimy gdy całkowita hemoliza zachodzi w roztworze NaCl o mniejszym stężeniu od normy.

Do przyczyn zmniejszonej oporności osmotycznej erytrocytów należy;

- wrodzona sferocytoza,
- niektóre nabyte niedokrwistości hemolityczne z towarzyszącą sferocytozą.

Wśród przyczyn zwiększonej oporności osmotycznej należy wymienić:

- talasemię,
- niedokrwistość sierpowatokrwinkową,
- stan po splenektomii (usunięciu śledziony).