Magnez jest jonem będącym katalizatorem wielu reakcji biochemicznych w organizmie. Bierze on udział w skurczu mięśnia sercowego oraz zapobiega aktywacji płytek krwi.

Materiał: krew.

Norma: 0,65-1,25 mmol/l.

Do przyczyn niskiego poziomu magnezu we krwi przyczynia się:

- niedoborów magnezu w pokarmie,
- zaburzenia wchłaniania magnezu z przewodu pokarmowego,
- utraty magnezu z moczem lub kałem,
- alkoholizmu,
- odkładania się magnezu w tkankach miękkich np. w zapaleniu trzustki,
- insulinoterapii w przebiegu dekompensacji cukrzycy,
- pobudzenia układu współczulnego.

Objawy hipomagnezemii (niedoboru magnezu):

- zaburzenia rytmu serca,
- dusznica bolesna,
- nadciśnienie tętnicze,
- drżenie kończyn i języka,
- osłabienie siły mięśniowej,
- tężyczka,
- majaczenie,
- oczopląs,
- apatia lub depresja,
- osteomalacja,
- niedrożność porażenna jelit,
- częstsze powstawanie kamicy nerkowej.

Przyczyny zwiększonego stężenia magnezu we krwi (hipermagnezemia):

- nadmierna podaż związków magnezu,
- zwiększone wchłanianie magnezu u chorych ze stanami zapalnymi jelit,
- odwodnienie,
- upośledzenie czynności wydalniczej nerek w przebiegu ostrej i przewlekłej niewydolności nerek, niedoczynności tarczycy, niedoczynności kory nadnerczy.

Objawy hipermagnezemii:

- zaparcia,
- zatrzymanie moczu,
- obniżone ciśnienie tętnicze krwi,
- osłabienie siły mięśniowej,
- zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym, w skrajnym przypadku całkowity - blok serca i zatrzymanie krążenia.