Kreatynina jest związkiem azotowym znajdującym się w moczu i we krwi. Stanowi produkt metabolizmu mięśni. Prawidłowo niemalże w całości usuwana jest z krwi do moczu na drodze filtracji w kłębuszkach nerkowych.

Stężenie kreatyniny w osoczu zależy od masy mięśniowej oraz od sprawności wydalniczej nerek. Nawet przy dużej masie mięśniowej i przy znacznym wysiłku fizycznym stężenie kreatyniny w surowicy nie powinno przekroczyć górnej granicy normy jeśli nerki funkcjonują prawidłowo. Wzrost kreatyniny zazwyczaj występuje wtedy gdy nieczynna jest około połowa miąższu nerek.

Materiał: oznaczenia stężenia kreatyniny dokonuje się w próbce krwi.

Norma wynosi: 0,6 – 1,3 mg/dl lub 53 – 115 μomol/l.

Podwyższone wartości kreatyniny w osoczu mogą wskazywać na:
- ostrą niewydolność nerek: wywołaną wstrząsem, zastojem moczu, uszkodzeniem miąższu nerek (toksyny, leki), zaburzeniami krążenia,
- przewlekłą niewydolność nerek np. w wyniku kłębuszkowego zapalenia nerek,
- odwodnienie.