Serce (łac. cor) - centralny narząd układu krwionośnego człowieka. Odgrywa rolę pompy tłoczącej krew do wszystkich części organizmu. Serce podzielone jest przegrodami międzyprzedsionkową i międzykomorową na dwie części: lewą i prawą.


Część lewa zawiera krew tętniczą, którą pompuje do krążenia dużego. Natomiast część prawa zawiera krew żylną – jej skurcze przemieszczają krew do krążenia płucnego. Każda połowa serca składa się z dwóch jam: przedsionka i komory. Każdy przedsionek łączy się z komorą za pomocą ujścia przedsionkowo-komorowego zamknięte zastawkami. Komory pompują krew do wielkich tętnic: komora prawa ujściem pnia płucnego do pnia płucnego, a komora lewa ujściem aorty do tętnic głównej.

W trakcie osłuchiwania serca odbiera się wrażenia słuchowe tzw. tony. Ton I spowodowany jest kurczeniem mięśniówki komór; ton II wywołuje zamknięcie zastawek aorty i pnia płucnego. Dodatkowe, patologiczne dźwięki zwane są szmerami – wskazują na nieprawidłową pracę mięśnia sercowego.