Ciśnienie tętnicze - hydrostatyczne wywierane przez krew na ściany tętnic. Jest ono znacznie wyższe, niż ciśnienie krwi wywierane na ściany żył.

Ciśnienie tętnicze waha się pomiędzy skrajnymi wartościami – ciśnieniem skurczowym, a rozkurczowym – w zależności od fazy cyklu pracy serca. W okresie maksymalnego wyrzutu lewej komory jest najwyższe i określane jako ciśnienie skurczowe, a najniższe w czasie rozkurczu komór i w okresie ich skurczu izowolumetrycznego, przed otwarciem zastawek aorty - ciśnienie rozkurczowe. Ciśnienie w czasie rozkurczu serca nie obniża się do zera, dzięki temu, że ściany zbiornika tętniczego są sprężyste.

Granicą pomiędzy prawidłowym ciśnieniem tętniczym, a nadciśnieniem jest wartość 140 mm Hg dla ciśnienia skurczowego i 90 mm Hg dla ciśnienia rozkurczowego mierzona kilkukrotnie w warunkach spoczynku. Pomiar ciśnienia tętniczego odbywa metodą Korotkowa za pomocą sfigmomanometru (składający się z manometru, pompki tłoczącej powietrze, mankietu z komorą powietrzną i zaworka do kontrolowanego wypuszczania powietrza z mankietu) i słuchawek lekarskich.