Ostrość wzroku - to zdolność rozdzielcza oka siatkówki, czyli zdolność odróżniania poszczególnych części oglądanego przedmiotu. Miarą ostrości wzroku czyli tzw. siła rozdzielcza oka jest to najmniejsza odległość między dwoma punktami rozpoznawanymi jako oddzielne.



Ostrość wzroku zależy od właściwości układu optycznego oka i właściwości bodźca wzrokowego, a także od czynności siatkówki. Największą siłę rozdzielczą oka ma centralna część siatkówki (plamka żółta), w której znajduje się najwięcej czopków odpowiedzialnych za ostre widzenie.

Oko jest w stanie rozróżnić dwa punkty jako oddzielne, jeśli odległość między nimi wynosi co najmniej 0,004 mm. Natomiast dwie pobudzone komórki światłoczułe pozwolą na uzyskanie obrazu dwóch oddzielnych punktów, jeżeli między nimi znajdzie się przynajmniej jeden fotoreceptor niepobudzony. Ostrość wzroku ocenia się przy pomocy min. tablic Snellena lub specjalnych tablic ETDRS.