Leczenie choroby Duhringa - czy dieta wystarczy?

Gluten jest składnikiem wielu popularnych zbóż takich, jak: pszenica, jęczmień, żyto, orkisz i pszenżyto. Choroba ta często nazywana jest "skórną postacią celiakii”.

Przyczyna choroby nie została wyjaśniona, wiadomo jednak, że jej występowanie związane jest z pewnymi układami genów.  Cechą charakterystyczną choroby Duhringa są symetryczne zmiany skórne w okolicy przedramion, łokci, kolan, pośladków, a także głowy. Unikanie lub wyeliminowanie glutenu z diety powoduje złagodzenie dolegliwości, z drugiej strony spożywanie zbyt dużej ilości glutenu może doprowadzić, do zaostrzenia zmian skórnych lub do rozwoju objawów jelitowych, w postaci biegunek i wzdęć.

Samo usunięcie produktów pochodzenia zbożowego z menu łagodzi objawy skórne oraz zmiany w błonie śluzowej jelita w przeciągu kilku miesięcy, ale w celu przyspieszenia ustąpienia objawów podaje się leki.  Podstawowym lekiem są sulfonamidy, zmniejszające reakcję zapalną w obrębie skóry. Można stosować również sterydy, cyklosporynę czy azatioprynę, są one jednak mniej efektywne. Przestrzeganie restrykcyjnej diety pozwala na obniżenie dawek leku już po kilku miesiącach lub nawet wycofanie się z leczenia farmakologicznego. Niestety, choroba Duhringa jest chorobą przewlekłą, czasami trwającą do końca życia.