Półpasiec

Po jej przebyciu wirus drzemie uśpiony i ujawnia sie w postaci wysypki w momencie osłabienia odporności. Wykwity lokalizują się wzdłuż linii nerwów czuciowych najczęściej na tułowiu po jednej stronie ciała, przybierając postać charakterystycznego pasa.

Zmianom skórnym towarzyszą mrowienie, swędzenie i ból. Do najczęstszych powikłań należą uszkodzenia narządu wzroku, oraz długotrwały ból pozostający po wyleczeniu zmian skórnych (neuralgia).

W terapii półpaśca stosuje się leki przeciwwirusowe, kortykosteroidy, środki przeciwbólowe i miejscowo znieczulające. Najczęściej, w łagodnie przebiegajacej chorobie wystarczają leki przeciwbólowe oraz zmniejszające swędzenie. Leki przeciwwirusowe skracaja czas utrzymywania się zmian na skórze. Zmniejszaja również nasilenie bólu, podobnie jak kortykosteroidy. Niektóre badania wykazują, że wpływaja również na  skrócenie czasu trwania neuralgii. Stosowanie leków antywirusowych w  przypadku półpaśca ocznego zmniejsza ryzyko powikłań, tj. zapalenie rogówki i nerwu wzrokowego. Nie ma natomiast żadnych dowodów, że stosowanie sterydów lub leków miejscowo znieczulających zapobiega występowaniu neuralgii. Zarówno leki przeciwwirusowe, jak i kortykosteroidy mają swoje skutki uboczne, więc należy je stosować, wtedy gdy są konieczne aby nie narażać się niepotrzebnie na ich niekorzystny wpływ.