Psychoonkolodzy bardzo potrzebni

63,7 procent pacjentów badanych odpowiedziało, że nie miało możliwości skorzystania z opieki specjalisty zajmującego się wsparciem osób cierpiących na nowotwór płuca. 22,3 procent miało taką możliwość, ale z niej nie skorzystało, a tylko 14 procent respondentów powiedziało, że skorzystało z oferowanej pomocy.

Zdaniem Anny Żyłowskiej ze Stowarzyszenia Walki z Rakiem Płuca oddział Szczecin pracę psychoonkologa z pacjentem możemy podzielić na kilka etapów:

1. Diagnoza. Rolą psychoonkologa jest udzielenie wsparcia pacjentom - szczególnie istotnego przed rozpoczęciem kuracji. Ważne jest również uświadomienie pacjentowi, że istniejące obecnie nowoczesne terapie pozwalają na dobre rokowania podczas przebiegu choroby.
2. Chemioterapia/Radioterapia. Dużym problemem wśród chorych jest obawa przed chemioterapią bądź radioterapią i ich objawami. Rolą psychoonkologa jest m.in. wytłumaczenie pacjentowi, iż zmiany te świadczą o jego walce z chorobą. Podczas rozmów o przebiegu leczenia, rodziny pacjentów zadają także pytania o możliwość wsparcia chorego oraz o terapie bez silnych efektów ubocznych.
3. Operacja. Obawa co do wyniku, stres, poczucie bezradności i braku wpływu na jej przebieg powodują, że psychoonkolog powinien towarzyszyć pacjentowi w okresie przygotowywania się do zabiegu. Psychoonkolog tłumaczy również bliskim osoby operowanej wszystkie zagadnienia związane z operacją oraz wyjaśnia, co mogą zrobić, aby wesprzeć osobę dotkniętą chorobą
4. Zmiana terapii. Pomoc psychoonkologa jest niezbędna również podczas nagłej decyzji o zmianie skutecznie do tej pory działającej terapii.

Zmiana skutecznie działającego procesu leczenia zawsze łączy się z dużym obciążeniem dla pacjenta. Pacjent jest przestraszony, ma poczucie iż jego sukcesy w walce z chorobą ulegną zaprzepaszczeniu. – Anna Żyłowska, prezes Stowarzyszenia Walki z Rakiem Płuca oddział w Szczecinie

Badanie ankietowe, które przeprowadzono w 2011 roku, objęło 314 pacjentów z całej Polski.