Matki pracujące mniej zestresowane niż "supermamy"

Ponad 1,6 tys. Amerykanek obserwowano przez wiele lat w ramach National Longitudinal Survey of Youth. Gdy były w wieku 22-30 lat wypełniały kwestionariusz, w którym pytano je m.in. o to, czy kobiety powinny być wyłącznie w domu i zajmować się wychowaniem dzieci.[...]

W tych testach lepiej wypadły kobiety, które pracowały na całym etacie lub przynajmniej na pół etatu. Ale wśród nich były też pracujące matki będące w gorszym stanie psychicznym niż te, które całkowicie poświęciły się wychowaniu dzieci. Tak było w przypadku tych z nich, które po urodzeniu dziecka były przekonane, że bez trudu będą mogły łączyć pracę z opieką nad dzieckiem.

"Niektóre kobiety nie dostrzegają w pełni trudności, jakie wiążą się z pogodzeniem opieki nad dzieckiem i codzienną pracą" - twierdzi jedna z autorek raportu Katrina Leupp z University of Washington w Seattle. Dodaje, że takie matki płacą za to frustracją, która odbija się na ich kondycji psychicznej.

Kobiety mogą liczyć na mężczyzn jedynie w ograniczonym zakresie. Z raportu wynika, że nowe pokolenia mężczyzn bardziej pomaga w obowiązkach domowych i opiece nad dziećmi, ale i tak to kobiety są bardziej obciążone, nawet wtedy, gdy tak samo jak panowie pracują.

Prof. Shelley Correll, socjolog ze Stanford University, podejrzewa, że lepszy stan psychiczny kobiet pracujących i zajmujących się dziećmi, które realistycznie oceniają sytuacją, może wynikać z tego, że wybierają partnerów wykazujących większą chęć do pomocy w sprawach domowych.

Według Leupp, w najgorszym stanie psychicznym są kobiety, które chcą być "supermamą", czyli taką, która jest przekonana, że sama wszystkiemu podoła.

Badacze dodają, że kobiety nie powinny czuć się winne, gdy nie są w stanie wszystkiemu sprostać, bo poczucie winy i brak satysfakcji szczególnie negatywnie wpływa na stan psychiczny.