Czym jest przeziębienie?

Znanych jest kilkaset wirusów (głównie rinowirusów i koronawirusów), które mogą je wywoływać, i ciągle identyfikuje się kolejne. Każdy w nieco inny sposób wywołuje chorobę, przenosi się i daje nieco odmienne objawy. Należałoby więc mówić nie tyle o jednej chorobie, „przeziębieniu", ale o różnych „przeziębieniach". Wszystkie mają jednak wiele cech wspólnych.

Choroba zaczyna się, gdy wirus dostaje się do jamy nosowej i gardła, gdzie wnika do wyściełających je komórek nabłonka. Niczym terrorysta wirus przejmuje kontrolę nad komórką i zmusza ją do produkcji swoich kopii, które zarażają kolejne komórki - lub następnego człowieka. Niekiedy produkcja cząsteczek wirusa prowadzi do uszkodzenia opanowanych komórek. Na tym etapie, gdy wirus zaczyna się namnażać w nabłonku dróg oddechowych, brak jeszcze objawów choroby. Pojawiają się one dopiero, gdy układ odpornościowy rusza do walki z zakażeniem. Naczynia krwionośne w nosie rozszerzają się i zwiększa się ich przepuszczalność, by ułatwić komórkom układu odpornościowego wydostanie się z krwiobiegu do zarażonych tkanek. Nabrzmiała, przekrwiona śluzówka odpowiada za uczucie „zatkanego nosa" i bolące gardło. Wzrasta produkcja śluzu, potęgując uczucie zatkania nosa i wymuszając jego siąkanie (lub mniej eleganckie „pociąganie nosem"..).

Wkraczające do akcji komórki układu odpornościowego fagocytują (czyli dosłownie „pożerają") atakujące wirusy i uśmiercają zarażone komórki, by powstrzymać produkcję kolejnych kopii wirusa. Walczące z infekcją komórki wydzielają też chemiczne sygnały - cytokiny - które sygnalizują zagrożenie i mobilizują organizm do walki z wrogiem, wywołując kolejne z niemiłych objawów: gorączkę, bóle, zmęczenie i poczucie rozbicia.