Osobowość dziecka zdradza jego przyszłe zachowanie

Naukowcy skorzystali z danych z badań, przeprowadzonych w latach 60. wśród blisko 2400 zróżnicowanych etnicznie uczniów szkoły podstawowej na Hawajach. Na ich podstawie porównali ocenę osobowości uczniów wykonaną przez nauczyciela sprzed 40 laty, z nagranymi na wideo aktualnymi wywiadami z 144 osobami opisanymi w poprzednim badaniu.

"Pozostajemy tą samą osobą, możliwą do rozpoznania. Mówi to o znaczeniu zrozumienia osobowości, ponieważ ona podąża za nami gdziekolwiek podążymy, niezależnie od czasu i kontekstu"- powiedział Christopher S. Nave, autor badań.

Naukowcy rozpatrzyli cztery cechy osobowości: biegłość językowa, elastyczność, impulsywność i skromność.

Młodzież, która wykazywała się biegłością językową, definiowaną jako niepohamowana gadatliwość, mieli skłonności w późniejszym okresie do wykazywania zainteresowania sprawami intelektualnymi. Dzieci o słabszej biegłości językowej, jako dorośli zwykli poszukiwać porad, poddawali się, gdy pojawiały się przeszkody i eksponowali niezgrabny interpersonalny styl.

Z kolei uczniowie określani, jako impulsywni, w okresie dojrzałości mieli skłonności do mówienia głośno, przejawiali szeroki zakres zainteresowań i byli gadatliwi. Osoby, które nie były impulsywne natomiast stawały się strachliwe lub nieśmiałe. Miały dystans wobec innych i przejawiały niepewność.

Dzieci określane przez nauczycieli jako skromni i umniejszający własne znaczenie, jako dorośli eksponowali poczucie winy, szukali asekuracji i wyrażali negatywne opinie na swój temat.

"Myślimy, że osobowość mieszka w nas. Jest częścią nas i naszej biologii. Zdarzenia w życiu wciąż wpływają na nasze zachowanie, ale musimy uznać moc naszej osobowości w zrozumieniu przyszłego zachowania"- dodał Christopher S. Nave.