Cynamon – słodki sposób na dolegliwości gastryczne i infekcje.

Cynamonowiec cejloński (Cinnamomum zeylanicum Blume) jest wiecznie zielonym, niewysokim drzewem z rodziny wawrzynowatych (Lauraceae). Występuje przede wszystkim na Cejlonie (Sri Lanka), Wyspach Seszelskich, Madagaskarze i Mauritiusie. Jego kora jest gruba, gładka, szarobrunatna, na przekroju czerwonawa. Wysuszona kora młodych pędów, jest powszechnie znaną przyprawą, zwaną cynamonem lub cynamonem cejlońskim. Cynamon jest jedną z najstarszych przypraw korzennych, o słodkawym smaku i bardzo przyjemnym zapachu, szeroko wykorzystywaną w cukiernictwie. Wzmaga apetyt i ułatwia  trawienie.

W lecznictwie stosowane są: kora cynamonowca oraz olejek cynamonowy. Wyciągi z kory są stosowane w dolegliwościach trawiennych, przy braku łaknienia, uczuciu pełności, wzdęciach, stanach skurczowych żołądka. Wchodzą w skład preparatów poprawiających trawienie (Digesan, Zioła szwedzkie) oraz preparatów o działaniu przeciwbakteryjnym (Aromatol, Amol). Służą także do poprawiania smaku i zapachu wielu preparatów farmaceutycznych, zwłaszcza leków zawierających związki o gorzkim smaku. Zdaniem naukowców z Peshawar Agricultural University w Pakistanie, włączenie cynamonu do diety chorych na cukrzycę mogłoby redukować ryzyko czynników związanych z cukrzycą i chorobami sercowo-naczyniowymi.

Olejek cynamonowy natomiast stosowany jest wewnętrznie przy braku łaknienia, w lekkich stanach skurczowych żołądka i jelit, we wzdęciach i biegunkach. Antyseptyczne właściwości olejku zapobiegają zatruciom pokarmowym i niestrawności, co uzasadnia szerokie używanie kory cynamonowca cejlońskiego jako przyprawy, zwłaszcza w krajach tropikalnych. Wykorzystywany jest również w farmacji, w stomatologii, kosmetyce.

Na infekcje! Daje doskonałe efekty przy terapii wszelkiego rodzaju przeziębień, gryp, infekcji wirusowych, niektórych infekcji skóry (kurzajek). Stosuje się go w mieszankach przeciwreumatycznych, daje dobre efekty w zwalczaniu pasożytów skóry (wszy, świerzbu) i przewodu pokarmowego.