Jak wykryć alergię?

Immunoterapia daje możliwość minimalizacji odczuwanych przez dziecko dolegliwości bez stałego podawania leków. Ten sposób podejścia, jakkolwiek pomocny, jest kosztowny, czasochłonny i nie pozbawiony ryzyka – a ponadto nie daje gwarancji powodzenia.

Alergia może pojawić się dopiero po pierwszym zetknięciu organizmu człowieka z czynnikiem uczulającym, dlatego w przypadku dzieci najważniejsza jest profilaktyka.

Pierwszy kontakt z alergenem nie wywołuje jeszcze objawów chorobowych, ale już wtedy rozpoczyna się proces alergizacji. Do manifestacji uczulenia dochodzi po powtórnym zetknięciu się z alergenem i jego wniknięciu do ustroju z pokarmem, za pośrednictwem dróg oddechowych lub w zetknięciu kontaktowym ze skora albo błonami śluzowymi. Organizm osoby skłonnej do alergii rozpoznaje niektóre substancje jako wrogie i wówczas broni się przed nimi. Uwalnia się wtedy histamina, która odpowiada za takie objawy alergii, jak swędzenie, kichanie, obrzęk skory i błon śluzowych nosa i oskrzeli.

U niemowląt własne przeciwciała zaczynają się pojawiać po 3. miesiącu życia, lecz ich układ pokarmowy dojrzewa przez 12 miesięcy, a układ immunologiczny przez 7 lat życia. Zapobieganie wystąpieniu alergii u dziecka w rodzinach, gdzie rodzice chorują na alergię polega na eliminacji alergenów, należy o to zadbać już w czasie ciąży.

Testy

Jeśli już ustalimy, że u dziecka występuje alergia, należy przeprowadzić testy sprawdzające, na co dziecko jest uczulone, aby wiedzieć, jakich substancji należy unikać. Testy wykonywane są w poradniach alergologicznych. Kierują na nie lekarze pediatrzy. Zwykle testy skórne wykonuje się u dziecka w wieku przedszkolnym, bo poziom antygenów narasta stopniowo i u noworodka czy niemowlaka ze skłonnościami alergicznymi, często wyniki testu są negatywne. Test skórny pozwala wykrywać alergeny powodujące np. astmę czy zapalenie błony śluzowej nosa. Na wewnętrznej stronie przedramienia lub na plecach umieszcza się 10 kropli substancji alergizujących, z którymi kontakt miało dziecko, a następnie przez kroplę alergenu delikatnie nakłuwa się naskórek.
Jeśli alergen napotka na uczulone komórki, to wyzwolone z nich substancje wywołują odczyn w postaci obrzęku, zaczerwienienia lub bąbla, jak po ukłuciu komara. Przed testem skórnym należy poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, bowiem mogą one wpływać na wynik testu.
Przeprowadza się się też testy krwi. Wykonuje się je nawet u bardzo małych dzieci choćby wtedy, gdy tylko rodzice są alergikami i podejrzewa się możliwość wystąpienia uczulenia u dziecka. Testy krwi przeprowadza się wtedy, gdy niemożliwe jest wykonanie testów skórnych, np. u dzieci z bardzo nasilona atopia, przyjmujących leki. Testy krwi polegają na liczeniu krwinek o właściwościach kwasochłonnych. Ich liczba wzrasta proporcjonalnie do ciężkości alergii.

Odczulanie

Można też przyzwyczaić osobę uczulona do alergenu wywołującego chorobę. Jest to tzw. odczulanie. Gdy daje ono efekty, można ograniczyć stosowanie leków.W przypadku alergii pyłkowych kurację odczulająca przeprowadza się poza sezonem pylenia. Odczulanie na pyłki drzew rozpoczyna się na przełomie jesieni i zimy, na pyłki traw - zima, a na pyłki chwastów - wiosna. Kuracja odczulająca polega na podskórnych wstrzykiwaniach alergenu w ustalonych przez lekarza dawkach i z odpowiednia częstotliwością. Immunoterapię prowadzi lekarz alergolog. Kuracja podtrzymująca może być kontynuowana przez pediatrę.

Odczulaniu może być poddane dziecko w wieku powyżej 5 lat.