Pod pojęciem baniek rozumie się nie tylko tradycyjnie używane bańki szklane, ale także inne przedmioty hermetyczne np. odpowiednio wytrzymałe szklanki. Obecnie są to zazwyczaj produkty fabryczne tj. szklane naczynia o zaokrąglonych dnach i zaokrąglonych, nieznacznie rozszerzających się płaskich brzegach.

Zwolennicy tej metody polecają jej stosowanie zwłaszcza w zapaleniach układu oddechowego, przewlekłej niewydolności prawokomorowej serca przebiegającej z obrzękami ogólnoustrojowymi, nadciśnieniu tętniczym, bólach stawów różnego pochodzenia oraz w niektórych zabiegach kosmetycznych.

Mechanizm działania

Zabieg stawiania baniek ten polega na wynaczynieniu krwi w powłokach skórnych i powstaniu kontrolowanych podbiegnięć krwawych, poprzez wytworzenie w bańce niewielkiego podciśnienia. Takie działanie powoduje wciągnięcie skóry do wnętrza naczynka i uruchamia dwa mechanizmy. Najpierw podrażnione zostają receptory nerwowe w skórze, co działa pobudzająco na narząd związany z odpowiednią strefą skóry i poprawia jego ukrwienie. Następnie dzięki podciśnieniu z drobnych naczyń zostaje wyssana niewielka ilość krwi do tkanki podskórnej. Tę krew organizm traktuje jak ciało obce, więc pobudza układ odpornościowy do walki, przy okazji zwalczając infekcję.

Stosowane dawniej bańki cięte charakteryzowały się nieco innym mechanizmem działania. Bańki w tym zabiegu służyły jako zbiorniki wynaczynionej krwi. Bańki cięte były faktycznie formą krwioupustów, w przeszłości szeroko rozpowszechnionej metody leczniczej (mającej za zadanie "odciąganie złej krwi"). Stawianie baniek było uznawane za alternatywny sposób leczenia wobec hirudoterapii (przystawiania pijawek lekarskich, łac. Hirudo medicinalis). Pogląd ten jednak okazał się błędny, gdyż korzystne oddziaływanie pijawek w niektórych schorzeniach (stany zakrzepowe) wynika raczej z przeciwkrzepliwego działania hirudyny zawartej w ślinie pijawki niż z faktu ubytku krwi.

Zasady stawiania baniek

Tradycyjne bańki stawia się jednorazowo w liczbie od 20 do 30 sztuk na plecy, boki lub na przednią część klatki piersiowej. Bańki te mogą być bańkami suchymi i bańkami ciętymi (obecnie praktycznie niestosowanymi). Bańki suche mogą być bańkami gorącymi (ogniowymi) i bańkami zimnymi.

Jeśli jest taka potrzeba, bańki możesz stawiać nawet, co drugi dzień. Dobrze wykonany zabieg nie jest bolesny, chociaż uczucie zasysania skóry jest raczej nieprzyjemne. Przed zabiegiem należy umyć bańki ciepłą wodą z mydłem i osuszyć. Skórę należy lekko natłuść. W przypadku leczenia neuralgii lub zespołów bólowych możesz posmarować ją maścią o działaniu przeciwzapalnym. Podczas stawiania baniek należy omijać okolicę samego kręgosłupa, łopatek, obojczyków. Należy wybierać umięśnione partie ciała i z podściółką tłuszczową, wtedy bańki będą dobrze się trzymać. Baniek nie wolno przystawiać w okolicy serca, dużych naczyń krwionośnych, na piersiach, a także w obrębie zmian skórnych (na pęcherzach, brodawkach itp.). Po zdjęciu baniek skórę należy przetrzeć spirytusem, a potem natłuść. O dobrze wykonanym zabiegu świadczą ciemnoczerwone placki – ślady po bańkach (znikną po kilku dniach). 


#REKLAMA#


Bańki gorące (ogniowe) 

Bańki gorące uważane są za skuteczniejsze od próżniowych. Aby postawić bańkę należy zwilżyć wodą jej obrzeże, potem nawinięty na patyczek wacik nasączony denaturatem podpala się i ociera dookoła wnętrze bańki. Następnie bańka jest przystawiana do skóry pacjenta (najczęściej plecy) i przytrzymywana aż do zassania. Gorące powietrze we wnętrzu stygnąc, zmniejsza swoją objętość wytwarzając podciśnienie.

Bańki zimne (próżniowe) 

Bańki próżniowe zazwyczaj zaopatrzone są w specjalny zawór, a wytworzenie podciśnienia następuje przez wyssanie powietrza pompką, już po przyłożeniu bańki do skóry pacjenta. Istnieje możliwość stawiania gorących baniek próżniowych – należy je wtedy uprzednio podgrzać np. w wodzie, do temperatury około 40 °C. W przypadku stawiania baniek próżniowych istnieje możliwość dokładnej kontroli podciśnienia (poprzez skalę manometryczną na pompce). Jest to szczególnie istotne przy aplikacji zabiegu osobom znacznie osłabionym.

Bańki chińskie

Odmianą  baniek próżniowych są bańki chińskie. Zbudowane są one z gumy i nie zawierają zaworu. Podciśnienie wytwarzane jest tutaj poprzez naciśnięcie bańki na ciele pacjenta i wywołanie efektu wyssania.

Gumowe bańki chińskie, choć wykorzystywane w celach leczniczych, na przykład w leczeniu grypy czy nadciśnieniu, stosowane są z powodzeniem w kosmetyce, a dokładnie, w kuracji antycellulitowej lub jako drenaż limfatyczny. Masaż bańką chińską pobudza krążenie krwi i płynów ustrojowych, pomaga pozbyć się zbędnych produktów przemiany materii oraz toksyn z organizmu. W wyniku przyspieszenia przemiany materii następuje redukcja tkanki tłuszczowej. Jednak przede wszystkim taki masaż doskonale uspokaja i relaksuje. Jest dobry dla osób zestresowanych, przemęczonych, prowadzących siedzący tryb życia oraz po wyczerpującym wysiłku fizycznym

Łatwość użycia oraz możliwość regulacji stopnia zassania bańki, sprawia, że bańki można nawet stawiać samemu. Sposób wykonania masażu zależy od wielkości baniek - duże stawia się na stawach i powierzchniach silnie umięśnionych, a mniejsze w punktach wrażliwych oraz u dzieci. Masuje się głównie plecy, a jeśli jest to masaż kosmetyczny (antycellulitowy), to masażowi podlegają także pośladki, uda i ramiona. Pierwsza czynnością jest nałożenie olejku ciepłymi dłońmi na masowaną część ciała, po to by ułatwić przesuwanie bańki po skórze, bez powodowania bólu. Drugi krok to przyssanie gumowych baniek, lub ewentualnie zwilżenia spirytusem szklanych baniek i podpalenie ich. Kolejny krok to przesuwanie zassanej chińskiej bańki po ciele – ruchy koliste i zygzakowate. Zazwyczaj jest to masaż wzdłuż kręgosłupa, boków ciała, krzyża czy pasa barkowego. Ważnym punktem masażu jest stymulacja złączenia kręgów szyjnych i piersiowych, które są odpowiedzialne także za odporność organizmu. Z początku zabieg może być bolesny, jeśli skóra zassie się zbyt mocno. Regulacja stopnia zassania bańki ułatwia wykonanie masażu. Umożliwia dostosowanie zabiegu do indywidualnego progu odczuwania bólu.

Czasami bańki chińskie zostawiają po sobie także ślady w postaci niewielkich siniaków. Ważne jest, aby nie przytrzymywać bańki z zassanym kawałkiem skóry w jednym miejscu, tylko od razu wykonywać delikatne ruchy.

Akupresurowe bańki magnetyczne haci

Bańka haci - popularnie zwana igłą pięciu żywiołów - jest przyrządem służącym do terapii charakteryzującej się działaniem magnetyczno - akupunkturowym. Może być także wykorzystywana do aplikowania substancji leczniczych. Ta bańka to po prostu pompka wytwarzająca podciśnienie, a w plastikowym kapturku mieści się posrebrzana igła z zakończeniem wykonanym z trwale namagnesowanego stopu. Ważne jest, że po przyłożeniu bańki do punktu, igła znajdująca się w środku nie powoduje przekłucia skóry pacjenta.

Bańki haci są namagnesowane odpowiednio N i S. Nakłada się je według pewnych schematów: namagnesowane w ten sam sposób albo naprzemiennie. Igieł nie należy umieszczać w miejscach opuchniętych, owrzodziałych i w okolicy żylaków. Należy zachować bardzo dużą ostrożność lub całkowicie zaniechać stawiania tych baniek u kobiet w ciąży, podczas miesiączki, u pacjentów z rozrusznikiem serca, chorych na hemofilię, małopłytkowość, cukrzycę czy poważne choroby serca.

Igły pięciu żywiołów nakładamy na około 15 minut. Aby powtórzyć zabieg, należy zrobić minimum 10 minut przerwy. Leczenie wymaga 1 – 2 zabiegów dziennie i trwa około 10 dni. W  przypadku chorób przewlekłych, leczenie wymaga nawet kilkunastu zabiegów.

 

Artykuł  jest pracą przeglądową. Literatura źródłowa, na podstawie, której opracowano powyższą publikację dostępna jest u autora.

Poprzedni artykuł Dlaczego warto brać preparaty z magnezem?
Następny artykuł Zrelaksuj się


Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus