Zawał mięśnia sercowego coraz częściej dotyczy osób młodych, choć największą grupę osób stanowią tu mężczyźni w wieku około 55 lat. Polega on na obumarciu danych części serca, do którego dochodzi na skutek nieprawidłowego przepływu krwi w naczyniach tętnic wieńcowych.

Przyczyny zawału

Do powstania zawału mięśnia sercowego przyczyniają się przede wszystkim takie czynniki jak:

  • otyłość - powoduje odkładanie się blaszek miażdżycowych w naczyniach krwionośnych, które „zatykają” tętnice, powodując zwężenie ich światła, a co za tym idzie- zmniejszając przepływ krwi,
  • stres - główna przyczyna zapadalności na opisywany rodzaj schorzenia  u osób młodych. Częste poddawanie się czynnikom stresogennym i brak wyładowywania złych emocji sprawia, że dochodzi do powstania nadciśnienia tętniczego (niedociśnienie tętnicze również wchodzi w skład przyczyn zawału)
  • nieprawidłowa budowa anatomiczna - dotyczy zarówno samego mięśnia sercowego, jak i tętnic,
  • zbyt niska ilość tlenu lub cukrów we krwi,
  • stosowanie leków antykoncepcyjnych, picie dużych ilości kawy, itp.


Objawy

Do zawału może dojść zarówno po obciążającym wysiłku fizycznym, podczas sytuacji stresowej, jak i po spożyciu zbyt obfitego posiłku. Po czym poznać, że mamy do czynienia z zawałem serca? Przede wszystkim chory będzie skarżył się na nagły, silny ból w klatce piersiowej (promieniujący do jednego lub obu barków ), na plecach (na wysokości obu łopatek), oraz na promieniowanie bólu do karku i żuchwy (nie zawsze). Będzie temu towarzyszyć niemożność wykonania pełnego wdechu, wymioty, zimne poty, niekiedy drętwienie kończyn górnych oraz uczucie strachu i lęku. Dodatkowym objawem jest koloryt skóry, który może przyjąć formę bladą lub siną. 

Pierwsza pomoc

   1. Jak najszybciej zawiadomić pogotowie
   2. Ułożyć chorego w pozycji siedzącej tak, by jego tułów znajdował się powyżej nóg (najlepiej oprzeć go o ścianę, czy siebie)
   3. Ułatwić oddychanie poprzez rozpięcie kurtki, swetra itp.
   4. Nałożyć (jeśli jest taka możliwość) ciepłe, mokre okłady na dłonie
   5. Jeśli istnieje potrzeba, należy zastosować sztuczne oddychanie połączone z masażem serca.

Fizjoterapia

Celem rehabilitacji szpitalnej jest przywrócenie pacjenta do życia codziennego, poprzez jego spionizowanie (najpierw uczy się pacjenta odpowiednio siadać na łóżku, następnie przechodzi się do nauki przyjmowania pozycji pionowej, aby na koniec przejść do nauki chodzenia i poruszania się po schodach). Nie bez znaczenia są również ćwiczenia oddechowe, oklepywania (dla lepszego odksztuszania zalegającej wydzieliny w płucach) oraz ćwiczenia czynne kończyn (zapobieganie zanikom mięśni oraz zaburzeniom krążenia). Po wyjściu ze szpitala określana jest natomiast wydolność fizyczna pacjenta, po której rozpoczyna się usprawnianie, mające na celu przywrócenie mu jak najlepszej wydolności fizycznej oraz samodzielności w życiu codziennym. Dodatkowo zaleca się leczenie uzdrowiskowe obejmujące masaż klasyczny, segmentalny (czyli danych części ciała) oraz specjalistyczne kąpiele (w przypadku zawału niepowikłanego).

Aby rehabilitacja pacjenta była w pełni skuteczna, należy pamiętać również o edukacji pacjenta w zakresie rzeczy mu przeciwwskazanych i wskazanych. 
 

Bibliografia:

  • Fizjoterapia w chorobach układu sercowo-naczyniowego. Podręcznik dla studentów licencjatów wydziałów fizjoterapii” Iwona Demczyszak, Wrocław, 2006r.



Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus