Leczenie zimnem polega na obniżaniu temperatury tkanek. W procesie tym główną rolę, tak jak i w przypadku sauny, odgrywa przewodnictwo skórne.

Łagodne metody leczenia zimnem wykorzystują temperatury w wysokości do 15°C, jak np. zimna hydroterapia. W leczeniu intensywnym temperatura stosowana do zabiegów waha się w  przedziale 0°C do minus 130°C.

Gdyby możliwe było obniżenie ludzkiej temperatury ciała choćby o jeden stopień, spowolniony metabolizm pozwoliłby nam żyć dłużej o 10-15 lat.

Zimno bowiem odmładza, o czym doskonale wiedzą mieszkańcy krajów skandynawskich czy Syberii. Korzystając z kąpieli morskich w zimnej wodzie, tzw. „morsy” hartują swe ciało i poprawiają jego odporność.

Ponoć tak skutecznie, że niektórzy od lat na nic nie chorują. Zimy prysznic jest relaksujący. Jeśli trudno jest wam się obudzić, zamiast kawy spróbujcie zanurzyć ręce po łokcie w lodowatej wodzie na około 20-30 sekund, uderzenie zimna i poprawienie krążenia od razu postawi was na nogi.

Niska temperatura pobudza układ odpornościowy i wzmaga się produkcja hormonów, wzrasta także produkcja substancji przeciwbólowych.

Ochłodzenie tkanek od wieków wykorzystywano do zmniejszania bólu i tamowania krwawienia, gdyż zimno powoduje obkurczanie się naczyń krwionośnych.

Chirurdzy armii Napoleona wykorzystywali okłady ze śniegu przy zabiegach amputacji kończyn. Obecnie także krioterapię wykorzystuje się w  operacjach - specjalne urządzenia z ciekłym azotem pozwalają na przeprowadzenie bezkrwawych zabiegów.

Krioterapię stosuje się przeważnie w reumatologii, ortopedii, neurologii, w leczeniu oparzeń czy zapaleniu żył oraz do usuwania żylaków.

Krioterapia stosowana jest także do uśmierzania bólu, obniżenia napięcia mięśniowego, zmniejszania obrzęków. Polecana jest w leczeniu otyłości i cellulitu. Ponad to działa tonizująco na układ nerwowy, poprawiając samopoczucie, dodaje witalności i  sił. Jest to doskonała metoda odnowy biologicznej.

Wyróżniamy dwa rodzaje zabiegów krioterapii- leczenie miejscowe i ogólne. Miejscowe polega na stosowaniu aplikatora, który wytwarza bardzo niską temperaturę.

Aplikator, który przykładamy do miejsca zmienionego chorobowo, doprowadza do zamrażania zawartości komórek, w skutek czego pękają błony komórkowe i komórka obumiera.

Krioterapię miejscową stosujemy w leczeniu zmian skórnych zarówno łagodnych jak i złośliwych, przy zmianach błon śluzowych oraz przy zabiegach usuwania zmian łagodnych i złośliwych okolic jamy brzusznej.

Krioterapia ogólna to zabieg wykonywany w komorze w temperaturach poniżej minus 120°C, a  sam czas zabiegu nie przekracza 3 minut. Przy pierwszym zabiegu seans trwa minutę.

Zabieg rozpoczyna się od komory aklimatyzacyjnej, gdzie temperatura nie przekracza minus 50°C. Przed przystąpieniem do zabiegu pacjent ma badane tętno i ciśnienie krwi.

Podczas zabiegu jest się ubranym w kostium kąpielowy, rękawiczki, skarpetki, nauszniki i specjalne łapcie-chodaki. Na twarzy nałożona musi być maska chroniąca twarz.

W komorze pacjent powinien spokojnie oddychać, być opanowany. Bardzo ważne jest tupanie nogami. Pacjenci w komorze pozostają cały czas w kontakcie wzrokowym jak i głosowym z personelem obsługującym kriokomorę, aby w razie potrzeby można było przerwać zabieg.

Kriokomora obsługiwana jest komputerowo, specjalny program cały czas mierzy temperaturę, czas zabiegu oraz ilość tlenu w komorze. Zawsze po skończonym zabiegu pacjent musi wykonać zestaw ćwiczeń pod kierunkiem fizjoterapeuty - jest to tzw. kinezyterapia, trwająca około 20-30 minut.

Już po pierwszym zabiegu odczuwa się polepszenie samopoczucia i złagodzenie dolegliwości. Zaleca się wykonanie serii zabiegów, składającej się z 10-14 pobytów w kriokomorze.

Rozpoczęcie terapii w kriokomorze musi być najpierw poprzedzone konsultacją lekarską. Lekarz zleci wykonanie badań ogólnych i neurologicznych i na podstawie ich wyników, jak i danych z wywiadu, zleci bądź zabroni rozpoczęcie krioterapii.

Wskazania do zabiegu

  • zapalenia stawów – reumatoidalne, reaktywne, młodzieńcze przewlekłe zesztywniające zapalenie kręgosłupa
  • zespół bolesnego barku
  • zapalenia okołostawowe ścięgien
  • choroby reumatyczne tkanek miękkich
  • zwichnięcia
  • uszkodzenia stawów kolanowych
  • stwardnienie rozsiane
  • profilaktyka osteoporozy
  • przemęczenie
  • leczenie depresji
  • przewlekły ból
  • dla odnowy biologicznej, gdyż wspomaga usuwanie toksyn, zwiększa przemianę materii, spowalnia proces starzenia się skóry

Przeciwskazania

  • ciężkie choroby serca oraz układu krążenia
  • ostre infekcje
  • niedoczynność tarczycy
  • przebyte zatory tętnic obwodowych
  • zapalenie żył głębokich



Wasze komentarze


Informacje / opinie publikowane w komentarzach stanowią subiektywną ocenę użytkownika i nie mogą być traktowane jako porada dotycząca leczenia / stosowania leków . W przypadku wątpliwości prosimy o konsultacje z Farmaceutą Dbam o Zdrowie.

komentarze wspierane przez Disqus