Dermokosmetyki na kłopoty z cerą

Niewiele, nawet stosunkowo młodych, osób może pochwalić się dziś ładną, gładką cerą o jednolitej karnacji. Zanieczyszczone środowisko, niezdrowy tryb życia i stres nie sprzyjają jej wyglądowi. Coraz częściej skóra wymaga odpowiednio dobranej specjalistycznej pielęgnacji.

Skóra łojotokowa, trądzikowa

Wiele problemów skórnych związanych jest ze wzmożonym wydzielaniem łoju. Skóra łojotokowa jest zgrubiała, słabo ukrwiona, ma szarożółty kolor, jej powierzchnia jest błyszcząca. Jednym z częściej występujących schorzeń dermatologicznych, które rozwijają się na podłożu tłustej cery jest trądzik pospolity – acne vulgaris. Objawia się on różnorodnymi rodzajami wykwitów, które mogą przyjmować postać krostek, grudek, wyprysków, otwartych bądź zamkniętych zaskórników. Najczęściej tego typu zmiany pojawiają się na czole, dolnej części twarzy, klatce piersiowej i plecach. Bardzo często jest ona charakterystyczna dla młodych osób wchodzących w okres dojrzewania. Problem ten dotyczy zarówno dziewcząt, jak i chłopców między 12. a 20. rokiem życia. Praktycznie występuje u 80% młodzieży. Może on jednak pojawić się także u osób starszych, nawet 40-50-letnich. W ostatnim czasie pojawiło się nawet określenie tzw. późnego trądziku.

Przyczyny trądziku

Głównymi przyczynami pojawiania się tego typu defektu są zmiany hormonalne, stres, zaburzenia układu trawiennego. Mają one wpływ na nadmierne wydzielanie łoju, sprzyjającemu rozwojowi mikroorganizmów oraz wywołującemu stany zapalne.

Namnażające się bakterie beztlenowe – Propionibacterium acnes - stanowią źródło enzymów lipolitycznych wpływających na rozkład triglicerydów tłuszczowych łoju i uwalnianie kwasów tłuszczowych, które działają w stosunku do skóry bardzo drażniąco.

Prawidłowa pielęgnacja

Cera trądzikowa ma obniżony system obronny, jest bardzo wrażliwa. Bardzo istotnym elementem w jej przypadku jest prawidłowa pielęgnacja, która musi być konsultowana z lekarzem. Stosowanie preparatów kosmetycznych ma na celu: zmniejszenie objawów łojotoku, stabilizację naturalnej flory bakteryjnej, ograniczenie rozwoju bakterii patogennych, regulację procesu rogowacenia, spłycenie warstwy rogowej. Niezależnie od wymienionych funkcji muszą one zapewnić także skórze odpowiednie efekty pielęgnacyjne. Powinny nadawać ładny koloryt oraz matować jej przetłuszczające się i błyszczące partie.

Składy kosmetyków

W preparatach pielęgnacyjnych przeznaczonych dla cery ze skłonnością do łojotoku powszechnie wykorzystuje się antyseptyczne właściwości siarki. Skuteczne w walce z tego typu dysfunkcją skóry są również aminokwasy zawierające ten pierwiastek, między innymi N-acetylometionina i N-acetylocysteina, które stanowią doskonały środek regulujący ilość wydzielanego łoju. W ich recepturach często także można spotkać kamforę, która działa przeciwzapalnie, keratolitycznie, dezynfekująco, a także poprawia ukrwienie skóry.

Składniki antybakteryjne

W preparatach przeciwtrądzikowych bardzo często wykorzystywany jest nadtlenek benzoilu charakteryzujący się działaniem keratolitycznym, przeciwbakteryjnym. Podobne efekty można uzyskać za pomocą kwasu azelainowego, który w znaczący sposób zmniejsza liczbę mikroorganizmów Pityrosporum acnes. Związek ten ponadto ogranicza proces melanogenezy, dzięki czemu przydatny jest w przypadku przebarwień pozapalnych.

Składnikiem produktów przeznaczonych do skóry tłustej jest także cynk, który absorbuje nadmiar wydzielanego przez gruczoły łojowe tłuszczu, dzięki czemu ogranicza powstawanie łojotoku. W ich recepturach pojawiają się tzw. aktywatory cynkowe, które zawierają jony tego pierwiastka. Regulują one pracę gruczołów łojowych, wpływają korzystnie na mieszki włosowe, zapewniają efekt przeciwpotny. Swoje miejsce znalazł w nich również tlenek cynku, surowiec o działaniu przeciwtrądzikowym, ułatwiającym gojenie się skóry i błon śluzowych.

Zainteresowaniem w ostatnim czasie cieszy się tzw. aktywne srebro wykorzystywane w postaci dodatnio naładowanych jonów. W sposób widoczny wpływa ono na zmniejszenie objawów trądziku, wspomaga proces gojenia stanów zapalnych, zapobiega powstawaniu nowych zaskórników i wykwitów.

Prawidłowe złuszczanie

Chętnie wykorzystywane są także retinoidy (tretinoina, izotretinoina), które działają przeciwzaskórnikowo oraz normalizują procesy złuszczania. Ważnymi składnikami ich receptur są także kwasy owocowe (AHA). Szczególnie przydatny jest tu kwas glikolowy, który zapewnia efekt złuszczenia i wygładzenia skóry oraz ściągania rozszerzonych porów.

Ważnymi składnikami preparatów przeciwłojotokowych są wielonienasycone kwasy tłuszczowe z grupy NNKT – linolowy, linolenowy, arachidonowy. Układy te wpływają na modyfikację płaszcza hydrolipolidowego dzięki czemu kontrolują skład mikroorganizmów warstwy rogowej. Ich niedobór może powodować niekorzystne zmiany jej flory bakteryjnej, między innymi przyczynia się do wzrostu Pityrosporum orbicolare – lipofilnej bakterii wywołującej stany zapalne skóry.

W preparatach kosmetycznych przeznaczonych dla osób, które mają cerę z tendencją do przetłuszczania wykorzystuje się ponadto kaolin, czyli rozdrobnioną glinkę o silnych właściwościach absorbowania nadmiaru łoju. Dzięki takiemu działaniu ułatwia ona oczyszczanie skóry, powoduje zamykanie porów, działa bakteriobójczo.

Ekstrakty roślinne

Ich receptury oparte są również na odpowiednio dobranych wyciągach roślinnych. Bardzo często wykorzystywany jest tam między innymi ekstrakt rumianku, który wykazuje działanie oczyszczające, delikatnie ściągające, zmiękczające. Działa on miejscowo przeciwzapalnie i odkażająco, wykazuje słabą aktywność bakteriostatyczną i bakteriobójczą. Surowiec ten ułatwia naskórkowanie, przywraca skórze jędrność i gładkość. Równie chętnie w preparatach przeciwtrądzikowych stosowany jest aktywny składnik rumianku – azulen. Charakteryzuje go działanie: łagodzące, przeciwzapalne, bakteriostatyczne, a także powodujące zmniejszenie obrzęków. Można w nich również spotkać ekstrakty: szałwii, nagietka, rozmarynu, kory dębu, oczaru wirginijskiego, czy też brzozy.

Do cery trądzikowej polecane są wyroby o działaniu odkażającym i ściągającym. Układy te powinny normalizować pH, dlatego też bardzo często zawierają one takie składniki jak kwas borowy, cytrynowy czy też salicylowy. Odpowiedni efekt chłodzący zapewnia dodatek mentolu. W przypadku tego typu dolegliwości zabronione jest stosowanie preparatów działających agresywnie w stosunku do skóry, między innymi zawierających alkohol, które mogą prowadzić do dalszych jej podrażnień oraz pogrubienia warstwy rogowej. Nie powinny one także zawierać składników, które działają komedogennie.