Choroba hemoroidalna

Powszechnie używamy rozpoznania: „Mam hemoroidy”. Należy jednak zaznaczyć, że nie jest to w pełni poprawne określenie, gdyż struktury o takiej nazwie występują w warunkach fizjologicznych. Ich funkcja nie jest do końca poznana.

Powszechnie używamy rozpoznania: „Mam hemoroidy”. Należy jednak zaznaczyć, że nie jest to w pełni poprawne określenie, gdyż struktury o takiej nazwie występują w warunkach fizjologicznych. Ich funkcja nie jest do końca poznana. Podkreśla się rolę hemoroidów jako czynnika uszczelniającego kanał odbytu i wpływającego na mechanizm kontroli defekacji. Kiedy więc pojawia się problem? Otóż dopiero powiększenie tych struktur (czasem na tyle duże, że mogą one wypadać i pojawiać się na zewnątrz odbytu) stanowi patologię, powodującą uciążliwe dolegliwości. Mówi się wówczas o chorobie hemoroidalnej (prawidłowe określenie).

Chorzy późno zgłaszają się do leczenia specjalistycznego, głównie z powodu poczucia towarzyszącego tej dolegliwości wstydu oraz strachu przed badaniami. Najczęściej swoje pierwsze kroki kierują w stronę najbliższej apteki, a kiedy dolegliwość powraca powtarzają poprzednią wizytę, często tylko pokazując farmaceucie pudełeczko zużytego specyfiku, który został wcześniej polecony i przyniósł odczuwalną ulgę. To dość częsty scenariusz. Wstydzimy się tego problemu i próbujemy się leczyć na własną rękę. Tymczasem najlepszą drogą jest jak najszybsza konsultacja z lekarzem. Ma ona przede wszystkim na celu wykluczenie innych przyczyn dolegliwości (chorób o poważnym rokowaniu, podstępnie kryjących się za maską choroby hemoroidalnej, w których często o korzystnym wyniku leczenia decyduje czas wdrożenia terapii). Najlepiej zgłosić się do proktologa - lekarza zajmującego się chorobami jelita grubego i odbytu. Dopiero po takiej wizycie pacjent, pozostając pod opieką lekarza, może korygować stan swojego zdrowia stosując leki dostępne bez recepty.

Wybór jest duży. Do leczenia miejscowego stosowane są preparaty pod postacią kremów, maści i czopków. Choroba hemoroidalna manifestuje się głównie krwawieniem, bólem i świądem. Leki zawierają więc głównie składniki o działaniu miejscowo znieczulającym, przeciwświądowym, przeciwzapalnym i zmniejszającym przepuszczalność naczyń włosowatych. Większość preparatów to połączenie kilku substancji, dzięki czemu następuje wzmocnienie efektu terapeutycznego. Należy jednak podkreślić, że niektóre z nich zawierają sterydy. Tego typu miejscowe preparaty proktologiczne powinny być stosowane jedynie w okresie zaostrzenia objawów choroby i nie można ich nadużywać.

Gdy objawy są nam już dobrze znane pomocne mogą okazać się także złożone leki homeopatyczne, między innymi lek Avenoc w postaci czopków i maści. Obie postaci leku zawierają w swoim składzie pojedyncze leki homeopatyczne pochodzenia roślinnego, najczęściej stosowane w leczeniu choroby hemoroidalnej. Avenoc maść stosuje się na skórę wokół odbytu. Dokładnie oczyszczone miejsce należy smarować cienką warstwą maści. Leczenie trzeba kontynuować jeszcze przez kilka dni po ustąpieniu objawów. Do stosowania doodbytniczego przeznaczone są  czopki, które zaleca się aplikować 2 razy dziennie (po 1 czopku rano i wieczorem). Preparaty te nie zawierają sterydów ani antybiotyków. Należy jednak pamiętać, że jeśli objawy nie ustąpią w ciągu kliku dni, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Warto też dodać, że choroba hemoroidalna, choć może trudno to uwierzyć, to problem którego łatwo uniknąć. Jak możemy sobie sami pomóc? Co zrobić aby hemoroidy były dla nas tylko postrachem poradników? Otóż bardzo ważnym elementem leczenia jest odpowiednia dieta. Choroba hemoroidalna wymaga bezwzględnego unikania zaparć. Nie chodzi jednak o wymuszanie miękkiego stolca za pomocą środków przeczyszczających. Złotym środkiem jest błonnik. Do każdego posiłku należy zjadać dodatkową porcję surowych warzyw i owoców. Dobre są także grube kasze, pieczywo z dodatkiem ziaren zbóż oraz naturalne jogurty. Należy natomiast ograniczyć w diecie tłuszcze zwierzęce, ryż, ziemniaki, pieczywo, unikać spożywania czekolady, alkoholu, mocnej kawy i herbaty. W ciągu doby trzeba wypić około 2–2,5 l płynów. Bardzo istotnym elementem terapii jest zmiana pewnych złych nawyków, takich jak długie przebywanie w toalecie, powstrzymywanie naturalnego parcia na stolec lub wzmożone parcie na stolec. Należy używać delikatnego papieru toaletowego, dbać o szczególną higienę krocza. Temat ten, jako zbyt dla nas intymny, często bywa pomijany. Tymczasem stosowanie specjalnych płynów, często zawierających wyciągi z ziół (nagietka, rumianku, kory dębu), to podstawowa ochrona i pielęgnacja skóry okolicy odbytu. Najlepiej nie używać zwykłego mydła. Istotny jest również dobór odpowiedniej bielizny, która powinna być przewiewna i dobrze chłonąć pot. Kryteria te spełnia poczciwa bawełna.

Na zakończenie należy jeszcze raz podkreślić, że pacjent, który decyduje się na samoleczenie preparatami dostępnymi w aptekach, bez wspomnianej we wstępie uprzedniej konsultacji lekarskiej, może bardzo pogorszyć swój stan zdrowia prowadząc do trudnych do opanowania komplikacji. Każdy, kto dostrzega u siebie pewne objawy powinien odwiedzić pilnie lekarza proktologa i poddać się badaniom. Nie należy się tego wstydzić i bać. Pamiętajmy, że lekarz proktolog ma podobnych przypadków wiele każdego dnia i jest to jego zwykła praca. Nie powinno to być więc miejsca na zażenowanie. Lekarz wykluczy poważniejsze dolegliwości. Leki homeopatyczne zalecone w oparciu o taką diagnostykę mogą znacznie poprawić stan zdrowia. Czasami żylaki odbytu są leczone operacyjnie. Tego również nie powinniśmy się obawiać. Nie jest to żaden wyrok. Ale dobrze jest wiedzieć, co dokładnie zrobi lekarz, zamiast żyć wyobrażeniami o wyimaginowanej sali tortur. Chirurgia bardzo się zmieniła i korzysta dziś, na równi z innymi dziedzinami medycyny, z technicznych udogodnień pozwalających między innymi skrócić czas zabiegu,  poprawić komfort pacjenta w okresie pooperacyjnym i zminimalizować jego pobyt w szpitalu. Nie bójmy się więc i nie doprowadzajmy do sytuacji, kiedy do zasięgnięcia porady lekarskiej oraz wdrożenia optymalnego leczenia zmusi nas dopiero nasilające się cierpienie. Nie stawiajmy sobie sami przytoczonego na wstępie rozpoznania: "To na pewno hemoroidy". Zasięgnijmy rady specjalisty!