Manti, tabletki do ssania miętowe, 10 szt

1 tabletka zawiera: glinu wodorotlenek – 200mg, magnezu wodorotlenek – 200mg, symetykon – 25mg oraz substancje pomocnicze: magnezu stearynian, kwas stearynowy, aspartam, barwnik niebieski E133, barwnik żółty E 104, aromat miętowy SD 297, kroskarmeloza sodowa, sorbitol, maltodekstryna.

Wodorotlenek glinu i magnezu w reakcji z żoładkowym kwasem solnym zobojętniaja go. W wyniku tej reakcji zmniejsza się kwaśność soku żołądkowego i uszkadzające działanie kwasu solnego na błonę śluzową żołądka. Zawarty w preparacie symetykon zmniejsza dolegliwości związane z nadmierną ilością gazu w przewodzie pokarmowym.
 

Łagodzenie dolegliwości związanych z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, zapaleniem błony śluzowej żoładka, nadkwaśnością, przepukliną rozworu przęłykowego, niestrawnością i z innymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (zgaga, wzdęcia).

Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, należy wolno ssać 1 do 3 tabletek między posiłkami, przed snem oraz w czasie wystąpienia dolegliwości żołądkowych. Nie należy połykać tabletek w całości.
Nie stosować większej dawki dobowej niż 12 tabletek.
Nie stosować maksymalnych da+wek dłużej niż 2 tygodnie.

Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą, ciężka niewydolność nerek, a zwłaszcza leczona dializami, hipofosfatemia, hipokalcemia, hiperkalcjuria, hipermagnezemia, osteomalacja, osteodystrofia.
 

W większości przypadków Manti jest dobrze tolerowany, jednak podobnie jak w przypadku innych leków może powodować następujące objawy niepożądane, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania:

• zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości/ nadwrażliwość na lek,
• zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, zaparcia, wzdęcia, nadmierne oddawanie gazów,
• zaburzenia psychiczne: demencja (zmniejszenie aktywności, zaburzenia pamięci) podczas długotrwałego stosowania u osób z niewydolnością nerek, a szczególnie u pacjentów dializowanych,
• zaburzenia układu nerwowego: encefalopatia (uszkodzenie mózgu, którego skutkiem są zaburzenia zachowania) podczas długotrwałego stosowania u osób z niewydolnością nerek, a szczególnie u pacjentów dializowanych,
• zaburzenia metabolizmu i odżywiania: zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej: hipofosfatemia (zmniejszenie stężenia fosforanów w surowicy krwi), hipokalcemia (zmniejszenie stężenia wapnia całkowitego w surowicy krwi), hiperkalcjuria (zwiększone wydalanie wapnia z moczem), hipermagnezemia (zwiększenie stężenia magnezu w surowicy krwi) u osób z niewydolnością nerek,
• zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osteomalacja (niedostateczna mineralizacja polegająca na utracie wapnia i fosforu z tkanki kostnej) i osteodystrofia (zaburzenie przebudowy tkanki kostnej i jej mineralizacji) u osób długotrwale stosujących duże dawki leku.

W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, również innych niż wymienione w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

Stosowanie u dzieci oraz u kobiet w ciąży lub okresie karmienia piersią za zgodą i wg wskazań lekarza.