Falumax, kapsułki, 250 mg, 20 szt

Wyciąg z korzenia Żeń-szenia (Root of Panax Ginseng) 85 mg, wyciąg z owoców Morwy (Mulberry Morus Alba L.) 35 mg, wyciąg z owoców Nieszpułki zwyczajnej (Medlar Mespilus germanika L.) 25 mg, wyciąg z korzenia Pochrzynu (Root of Yam Discorea Opposita L.) 35 mg, wyciąg z korzenia Rodioli (Root of Rhodiola) 25 mg, substancja przeciwzbrylająca: dwutlenek krzemu.

Falumax jest skuteczny z uwagi na składniki stymulujące potencję, a w szczegulności saponiny żeń-szeniowe, które w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach stymulowały jądra szczurów i królików do produkcji spermy, przysadkę do wydzielania odpowiednich hormonów. Poza tym odnotowano podniesienie poziomu testosteronu, wzmocnienie popędu seksualnego, regulację i wspomaganie funkcji seksualnych.

Dodatkowo preparat poprawia odporność, wzmacnia mięśnie i kości, poprawia sprawność intelektualną, poprawia metabolizm

FALUMAX najlepiej używać w okresach:

• przemęczenia,
• impotencji i zaburzeń erekcji (ED erection dysfunction),
• spadku odporności organizmu.

Należy spożywać doustnie dwie kapsułki, dwa razy dziennie. W stanach wyjątkowego osłabienia można zażyć trzy kapsułki na raz, dwa razy dziennie. W stanach przewlekłych zaleca się zażywanie dwóch kapsułek raz dziennie od jednego do trzech miesięcy. Nie należy przekraczać zalecanej dawki dziennej.

Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.

Preparat nie może być stosowany przez dzieci, kobiety w okresie ciąży i karmienia piersią.
Żeń-szeń może wywoływać arytmię serca, bezsenność, alergię lub bolesność piersi.
Ponieważ żeń-szeń wykazuje działanie przeciwzakrzepowe nie mogą go stosować osoby chore na hemofilię oraz inne zaburzenia krzepnięcia krwi.
Działanie żeń-szenia, obniżające poziom cukru, stanowi przeciwwskazanie dla osób ze skłonnościami do hipoglikemii.

Przy przedawkowaniu mogą wystąpić zaburzenia snu i biegunka.

Rzadko obserwowano zaburzenia żołądkowo jelitowe

Preparat może nasilać działanie leków antypsychotycznych, hipotensyjnych, przeciwcukrzycowych i hormonów sterydowych. Nie wyklucza się interakcji z inhibitorami monoaminooksydazy.